ช่วงนี้ปั่นงานให้เสร็จ จริงๆต้องเสร็จตั้งแต่สิ้นเดือนมกราคม แต่จิตตกหลายๆอย่างในอนาคตเลย บวกกับสตอรี่ไทย Harddisk เสียเลยทำให้เลทมาจนถึงตอนนี้

วันนี้ระหว่างเซ็งๆ ก็เลยไปพักนั่งดูทีวี ได้เห็นเรื่อง Thirteen Days มันเป็นเรื่องที่รัสเซียกำลังทำจรวดพิสัยไกล ติดหัวรบนิวเคลียมาไว้ที่คิวบา ทำให้อเมริกาต้องเตรียมพร้อม ว่าจะป้องกัน หรือจะดำเนินการอย่างไรต่อ หนังกดดัน และให้เห็นสภาพทั้งสองฝั่ง อัดจิตวิทยากันมันส์ สิ่งที่เห็นคืออดหลับอดนอน ...

เลยวกกลับมาที่ตัวเองว่า จริงๆแล้วเวลาแก้โปรแกรม หรือคิดอังกอริทึมไม่ออก ก็จะวนๆติด loop ในตัวเองจนปวดหัวและนอน สิ่งที่เกิดขึ้นคือ มันสามารถเอาไปทำต่อในฝันได้ เปิด editor เขียน code แถมยังแก้ bug ได้ซะอย่างงั้น (ตื่นขึ้นมาก็ใช้ได้จริงๆ) ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าหลับจริงๆหรือเปล่า แต่มันมีช่วงที่ได้พักผ่อนจริงๆ อยู่เพราะนอนไป 8ชั่วโมงจริงๆ แต่ฝันนิดเดียว ซึ่งจริงๆแล้วมนุษย์เราก็ไม่รู้เวลาฝันจริงๆสักเท่าไหร่ ว่าแต่ละฝันนั้นใช้เวลาแตกต่างกันนัก และเป็นแบบนี้เดือนละครั้งหรือสองครั้งได้

จากตัวผมเองคิดว่ามันอาจจะกึ่งกลับกึ่งตื่น เพราะว่าเหมือนจะควบคุมฝันได้ ให้ทำนู้นทำนี้ จากการศึกษาในกูเกิ้ลเห็นหลายๆบทความเล่าว่า จริงๆสมองสร้างสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาเผื่อให้ร่างกายผ่อนคลาย แต่สิ่งเหล่านี้ที่คิดมันยังไงกันแน่ แล้วทำไมหลายๆคนจึงฝันเป็นภาษาอังกฤษทั้งๆที่ตัวเองพูดไม่ได้ สมองสั่งให้เรารู้สึกอย่างงั้นเหรอ

โอย... คิดแล้วคงย้อนไปย้อนมาให้งง สรุปสำหรับ entry นี้คือ ถ้าเกิดว่าพวกผู้นำเวลากรณี crisis นั้น อย่างเช่นในนั้น ทุกวินาทีสำคัญ แต่ไม่สามารถหลับได้ ยิ่งหลับน้อยยิ่งตัดสินใจพลาดได้ง่ายขึ้นอีก ถ้าเราสามารถปล่อยให้ผู้นำไปพัก แต่สามารถส่งฝันของสถานการณ์ปัจจุบันไปให้ในฝันได้ ให้ได้อัพเดทในขณะที่ยังหลับอยู่ตื่นมาปุ๊ปลุยต่อได้ทันที เป็นต้น

ฝันบางฝันสำหรับผมที่จำได้คือฝันที่เป็นเรื่องพวกโปรแกรม หรือหนังที่แสนสนุก นอกนั้นตื่นมาลืมทันทีครับ และนี้คืออีกหนึ่งไอเดียเพ้อฝัน