พักหลังนั้นการเดินตามเส้นทางที่เดิน มักมีอะไรหลายๆอย่างเข้ามากระทบ ทำให้รูปแบบการเดินของเรานั้นเปลี่ยนไป ไม่ว่าทางใดก็ทางนึง จากเส้นตรงที่เคยลากไว้ว่าจะเดิน มันก็จะบิดเอียงไป โค้งออกไปบ้าง กลายเป็นเส้นใหม่ซะงั้น !! หรือกว่าจะวกกลับเข้าเส้นทางเดินได้ ก็แถออกไปซะเยอะ

จริงๆแล้วรู้สึกเหมือนเสียเวลาไปกับเรื่องแบบนี้เยอะมาก แต่ในนั้นก็มีข้อดีอยู่ ได้ทำอะไรแบบสุดโต่งและค้นพ้บประสบการณ์มากกว่าคนที่รีบเลี้ยวกลับเข้าทิศทางเดิม แต่ในที่สุดเราก็ต้องกลับเข้าทิศทางเดิมที่เราหวังไว้ ...

นั้นเลยกลายเป็นข้อเสียเปรียบ เพราะถ้าเรากลับตัวช้า เราก็จะไปได้ช้ากว่าคนที่กลับตัวเร็วกว่า แต่ในขณะเดียวกัน ประสบการณ์ที่เราได้มาระหว่างตอนที่เบนออกนอกทิศนั้น ก็อาจจะช่วยให้เรากลับมาแซงเขาก็ได้

คำถามก็คือ แล้วเมื่อไหร่ละ ? เมื่อไหร่ควรจะรู้ตัว และกลับเข้าสู่เส้นทาง ...

จริงๆการทำแผนการในชีวิตตัวเอง และการประเมิณผล หรือบอกสถานการณ์ให้ตัวเองรับรู้อยู่ตลอดเวลา ว่าเราอยู่ตรงไหนแล้ว มันเป็นอย่างไร จริงๆแล้วมันก็สำคัญ โดยปกติเราลืมไปแล้วว่าเราทำอะไรอยู่ เงยหน้ามาอีกทีเอ้า ผิดที่ผิดทางซะงั้น

เลยขอกลับมาจัดระเบียบชีวิตของตัวเองอีกครั้ง และจะสรุปสิ่งที่เกิดขึ้นในทุกๆวัน ประเมินสถานการณ์การเดินทางของตัวเอง เราคงเสียเวลาไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว